Monday, July 24, 2017

මේක නම් මහම මහ පිස්සුවක්
කන්තෝරු ජනේලෙන් හිස ඔබා
කලු පැහැති වළාවකි ඔරවන
කලු කුඩේ බෑගයට දමාගෙන
එළි බහින්නයි කියා...
විදුලි සැර,
ගර්ජනාවකි කන් පුපුරවන

ඇස් වලින් ගෙනා එළි පෙම් හිනා‍
මන්දාරමත් උණුසම්ය සුවදෙනා
රත් පැහැති දෙතොලකින්
කොපුල් තල තෙම තෙමා
ඉස්සරම දවස් වල
ඉල්ලුවෙම වැහි හිනා
මියුලැසිය සිත් අහස හඩව හඩවා
සමුගත්ත හැන්දෑව සිහිනයකි
මල් පවා පිපෙන්නැති සේපාලිකා ගහකි
ඇහැරෙද්දි මං රෑට හිත් මලුවෙ පාලුවකි
හිරිකඩත් සැපක් යැයි
කියා ලිව් කවිත් බොරුවක්
නුබ නේන උදෑසන උවත්
වැහි නැතත් තිත්ත කලුවරක්
මේක නම් මහම මහ පිස්සුවක්.
#නිශ්

No comments:

Post a Comment

කතන්දර අකුරු

'මා දුටු ළමා දිනය'

ඊයේ හරි පුදුම දවසක් කියල හිතුනේ ඉස්සරහා ගෙදර පොඩි එකාගේ පාන්දර ඇහුණ කෑගැහිල්ලත් එක්ක. බොඩිමයි මිස්ටර් සමරසිංහගේ ගෙදරයි අතර දුර අඩි දො‍ළහ...