Friday, July 8, 2016

පුදුමයි ඇත්තටම.....

කොහොම වුනත් මහත්මයා
මේකට විසදුමක් තියෙන්නම ඕන
නැත්තන් මේ තරම් දරුණු වේදනාවක්
පුදුමයි ඇත්තටම.....
මං නොමැරී ඉන්න ඒක

සැරින් සැරේට ගැස්සෙන එක
හිනෙන් වගේ ඇවිත් යනවත් දැනෙනව
මං කලබලෙන් ඇහැරෙනව
ඒත් ඇත්තටම කවුරුවත් ලග නෑ
නැ කියන්නමත් බෑ..
ඉන්නව වගේ දැනෙනවා

ඔබට තේරුම් ගන්න පුලුවන් නේද
මං කොයිතරම් නොසන්සුන්ද කියලා....

දිනපොතෙන් පිටු කිහිපයක් කියෙව්වා
ඒවත් හරිම විකාරයි වෙලාවකට
සුරංගනා කතාවක් වගේ...
ඇත්තටම මම පොඩි එකෙක් නෙවෙයිනේ
එහෙම වෙන්න පුලුවන්ද..
ඒ දිගටි ඇස් මං දිහා බලන් ඉන්නව
ඒත් ඇත්තටම එහෙම වෙන්න පුලුවන්ද
මං අහන්නේ...

මේ සේරම සිද්දවෙන්න පටන් ගත්තේ
අර මන්දාරම් වැහි කෝඩේ එක්ක
පළාතම කලුකරලා වහින්න ගන්නකොට
එයා මාව දාලා 
තනියම කුඩේ යටින් ගියාට පස්සේ...
ඔබට පුදුමත් ඇති නේද?
මේ තරම් දෙයක් වෙළත්
මම නොමැරී ඉන්න එක...

#නිශ්

1 comment:

කතන්දර අකුරු

'මා දුටු ළමා දිනය'

ඊයේ හරි පුදුම දවසක් කියල හිතුනේ ඉස්සරහා ගෙදර පොඩි එකාගේ පාන්දර ඇහුණ කෑගැහිල්ලත් එක්ක. බොඩිමයි මිස්ටර් සමරසිංහගේ ගෙදරයි අතර දුර අඩි දො‍ළහ...