නෑහීගෙන වැඩ කලත්
රජ ගෙයක ඉස්තාලේ
සසර පෙරුමන් පිරූ
පෙමක් වෙන්නැති පෑවේ
ගලාගෙන යන නදිය
වගේ බැදි ඇගේ ආලේ
හිත් පුරා තියාගෙන
ඇවිත් බැල්මක් පෑවේ
කියාගන්නට බැරිව
හිතේ තෙරපුන ආලේ
රස්සාවේ වැඩ නිසයි
කියන්නට කල් ලෑවේ
සසර දුක් නොවන්නයි
ආලයට පිටුපෑවේ
ලය පැලී මියෙද්දිත්
උබයි සිහියට ආවේ
කියාගන්නට බැරිව
මියෙන විට ගංදෑලේ
කන්ථකගේ ඇස් වලත්
වෙළඹකුයි ඒ හිටියේ
#නිශ්
No comments:
Post a Comment