Friday, November 13, 2020

මම නැවතුනෙමි!

 ඛුද්දානු ඛුද්දක ශික්ෂාපද

ඔබ විසින් සපථ කරන ලද

රිසි ලෙස වෙනස් කරමින්

ප්‍රේමය පරිනිර්වාණ විය


දැන් දැන් ඇසේ යනෙන විට

හුදකලා පාළු නිවෙසින්

සජ්ජායනා කරන හඬ

අතරමැද ඉකි බිඳින හඬ


රා කළ සතක් බී බැලිමි

අමතක නොවුණු සඳ

දැඩිව සිරුරට දුක් දීමි

මරණාසන්න කවි ලීමි


ප්‍රේමිය

සංසාර කල්ප පුරාවට

රිදුම් ලද හදවත

එක් සහන් එළියකින්

සදාකාලයට නිවුනේය

මම නැවතුනෙමි!


මේ පුරයෙහි

කවි කියව කියවා

රිදුම් ලත් ඇවැත්ණි

ශෝකයද, ප්‍රීතියද ඇත්තේ

ඇතුළු හදවතෙහි බැව් පවසමි


එපමණකි

No comments:

Post a Comment

කතන්දර අකුරු

'මා දුටු ළමා දිනය'

ඊයේ හරි පුදුම දවසක් කියල හිතුනේ ඉස්සරහා ගෙදර පොඩි එකාගේ පාන්දර ඇහුණ කෑගැහිල්ලත් එක්ක. බොඩිමයි මිස්ටර් සමරසිංහගේ ගෙදරයි අතර දුර අඩි දො‍ළහ...